دانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822A Phenomenological Semiotic Approach to the Internal-External Dialectic of Identificationتحلیل نشانهشناختی نظریه دیالکتیک درونی/برونی هویت با رویکرد پدیدارشناختی411136410.30480/taj.2024.1364FAکامرانپاکنژاد راسخیدانش آموخته دکتری دانشگاه هنرJournal Article20241127In a theoretical framework which he calls the internal-external dialectic of identification, Richard Jenkins argues that the identity is the result of a mutual, dialectic action between the concept of “the self” or the (internal) self-image and the descriptions of us (the external image) given to us by others. Therefore, the identity crisis occurs when there is a clash between the internal senses of identity and external aspects of identity to the extent that the possibility of any combination, agreement, domination, or a synthesis will be very difficult. Therefore, the formation of a stable identity depends on a successful synthesis of this dialectic process. On the other hand, in Landowski’s semiotic model, four approaches are proposed regarding the interaction between the subject and the object (the self and the others or the universe), and the relationship of each approach is examined against the processes of the production of semantics. These semantic systems are as follows: programmation, manipulation, adjustment, and accident, each of which describes a different interaction of the subject (the self), and the object (the others). Based on the characteristics of each, it is possible to analyze the concept of identity in the theoretical framework of Jenkins in the processes of their semantic production. In this regard, it can be illustrated how the mutual action of the self-image of the subject (internal) and the other’s image (external) in the three approaches of “programmation”, “manipulation” and “accident”, resulting in the formation of an unstable, figurative identity and the produced semantic area, may be evaluated in the context of identity crises. But such a mutual action in the “adjustment” semantic system approach, due to the subject’s nature of interaction with another, will lead to a stable, yet dynamic identity.ریچارد جنکینز در قالب چهارچوبی نظری که آن را "دیالکتیک درونی/برونی" مینامد معتقد است که هویت، حاصل یک کنشمتقابل دیالکتیکی است بین تعریف "خود" یا همان خودانگاره(درونی) با تعاریفی که "دیگری" از ما ارائه میکند(برونی). بنابراین بحران هویت زمانی رخ میدهد که تعارض میان تعریف درونی با برونی به حدی است که امکان هرگونه ترکیب، توافق، غلبه و یا سنتزی دشوار شود و در عین حال شکلگیری هویتی پایدار وابسته به سنتز موفقیت آمیز این فرآیند دیالکتیکی است. از سویی دیگر در مدل نشانهشناسی پدیدارشناختی لاندوفسکی چهار رویکرد در برهمکنش بین سوژه با ابژه (من با دیگری یا جهان) طرح شده و نسبت هر کدام با فرآیندهای تولید معنا تحلیل شده است؛ این نظامهای معنایی عبارتند از "برنامهمداریت"، "مجابسازی"، "تطبیق" و "تصادف" که هر یک توصیفکننده نوع متفاوتی از برهمکنش سوژه(من) و ابژه(دیگری) بوده و بر اساس ویژگیهای هر یک میتوان مفهوم هویت در چهارچوب نظری جنکینز را نیز در فرآیندهای معناآفرینی آنها تحلیل نمود. هدف ما در این مقاله مطالعه ای تطبیقی میان الگوی نظری جنکینز و نظامهای معنایی لاندوفسکی در ارتباط با کنشمتقابل من و دیگری است. بر مبنای این هدف و با روش کیفی و توصیفی-تحلیلی میتوان نشان داد که چگونه کنشمتقابلِ خودانگارۀ "سوژه"(درونی) با انگارۀ "دیگری"(بیرونی) از او در سه رویکردِ برنامهمدار، مجابساز و تصادف، به ترتیب منجر به شکلگیری بحران هویت، هویت مجازی و بی هویتی شده و فضای معنایی بوجود آمده را میتوان در قالب کلی "بحران هویت" تفسیر کرد ولی چنین کنشمتقابلی با رویکرد نظام معنایی "تطبیق" به واسطه ماهیت برهمکنش سوژه با دیگری منجر به شکلگیری هویتی پویا خواهد شد.https://taj.journal.art.ac.ir/article_1364_7e2e3e9acbafeae3ab240e6f5aa2fcde.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822The influence of Greek music in the formation of the ideas of the school of Scholastic music in the Islamic worldتأثیر موسیقی یونان در شکلگیری نظریات مکتب موسیقی اسکولاستیک جهان اسلام1223136510.30480/taj.2024.1365FAنکیساهدایتزادهدانشگاه خاتماسماعیلبنی اردلاندانشگاه هنر ایرانJournal Article20241127In this article, the focus is on the musical texts translated from Greek to Arabic during the translation movement (8th-10th Centuries). Bibliographers such as Ibn al-Nadim, Al-Qifti and Ibn Abi Usaybi'a listed these sources and provided us with valuable information about them. This article starts off with reviewing Greek works written during the Hellenic era, demonstrating which Greek music school they belong to. The next sections deal with the translation movement and the musical works translated into Arabic during the movement. Then the opinions of the Islamic music theorists on musical topics are reviewed to show to what extent they are influenced by the musical works. In the concluding section, documents are presented to illustrate how Greek music theory found its way into the Islamic world of music. In this research, many manuscripts were used as references that are normally kept in libraries or private collections.در این مقاله به آثار موسیقایی پرداخته میشود که طی نهضت ترجمه در قرن دوم تا پنجم هجری به عربی ترجمه و افرادی چون ابن ندیم، ابن قفطی و ابن ابیاصیبعه آن کتب را مشاهده و ثبت کردهاند. از اینرو ابتدا به مطالعه آثار یونانی که در دوران هلنیستیک به رشتة تحریر درآمده پرداخته و بیان میشود که هر یک از این آثار، زیر مجموعة کدام یک از مکاتب موسیقایی یونان بودهاند. گام بعدی مطالعة نهضت ترجمه و بررسی آثار موسیقایی است که در این نهضت به عربی ترجمه شده است. سپس به جایگاه موسیقی در طبقهبندی علوم نظریهپردازان اسلامی پرداخته و گفته میشود آثار ترجمه شده توسط کدام یک از نظریهپردازان اسلامی مورد توجه قرار گرفته است. و در خاتمه با استناد به شواهد ارائه شده بیان میشود چه مباحثی از علوم موسیقی یونان به موسیقی جهان اسلام راه پیدا کرده است. عمده منابعی که در این مقاله مورد استفاده قرار گرفته رسالههای خطی هستند. از اینرو در اکثر موارد به کتابخانهها و گنجینة نسخههای خطی رجوع شده استhttps://taj.journal.art.ac.ir/article_1365_00d6e30afbf4450878af431318a3ce6b.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822A Comparison Study on The Narration of Ruined Images During The Conquest of Mecca In Four Books: al-Maghazi; Akhbar Makka; Tabaqat al-Kubra; Tarikh al-Yaqubiمطالعه تطبیقی روایت از بین بردن تصاویر طی واقعه فتح مکه در چهار کتاب المغازی، الطبقات الکبری، اخبار مکه، و تاریخ یعقوبی2433136610.30480/taj.2024.1366FAمهرنوشغضنفریدانشگاه هنر ایرانمحمدتقیآشوریJournal Article20241127This research aims to reconsider the narration of ruined images during the conquest of Mecca in order to reduce the false interpretations, using analytic method and representing both similarities and differences in four principal Islamic historical texts. In other words, this paper reviews the Prophet Muhammad’s approach to the images and tries to provide a more extensive perception of Islam’s viewpoint to the visual arts. To this end, the semantic distinction of the words involved in that topic, such as Surat (image), Sanam (idol), and Timthal (effigy), all referring to the images in the Kaaba, would be examined. Also, using a historical-analytic approach, the article compares and analyzes the narrations to emphasize what they have in common. In response to the main concern of this research it can be said that the Prophet was not opposed to the concepts of images and visual arts, but to the objects of worship and idolatry. Therefore, the sacred images or the images depicting holy subjects are considered exceptions.هدف از این پژوهش آن است که با استفاده از روش تحلیلی و بازخوانی روایت ازبینبردن تصاویر طی واقعۀ فتح مکه در چهار کتابی که به عنوان متون تاریخ اسلام محسوب میشوند، تشابهات و اختلافات میان آنها را بهمنظور کاستن از تفسیرهای نادرست بیان کند و با توجه به موضعگیری پیامبر در برابر تصاویر، زمینۀ آگاهی بیشتر در جهت درک عمیقتر رویکرد اسلام به هنر تصویری مهیّا سازد. به این منظور، با تشخیص تمایز معنایی واژگان دخیل در موضوع، چون صنم، صورة، و یا تمثال که در معنای تصاویر موجود در کعبه استفاده شدهاند، و همچنین با درنظرداشتن رویکرد تحلیلی – تاریخی روایات مطالعه و مقایسه شده و نقاط تشابه و تفاوت میان این روایات، مطرح میشوند. به این ترتیب، در پاسخ به دغدغۀ اصلی این پژوهش میتوان گفت که در این متون، موضعگیری پیامبر در مخالفت با اصل تصویر و تصویرگری و ماهیت آنها نبوده است، بلکه بهدلیل مقابله با شرک و بتپرستی حکم به ازبینبردن تصاویر داده است، بنابراین تصاویری که موضوع مقدسی را به تصویر میکشند، از این حکم مستثنا هستند.https://taj.journal.art.ac.ir/article_1366_b43e7a2223e9717682c99a54ae1f0a1e.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822Narrative of the city of Yazd through the lens of Tasir Tabrizi's Masnavi Husn-e Ittefaq ; Pradaise architectureروایت شهری یزد از دریچه مثنوی «حسن اتفاق» تأثیر تبریزی؛ معماری بهشت3446136310.30480/taj.2024.1363FAزینبلاریدارابیامیرمازیاررسولجعفریانJournal Article20241127This study delves into the narrative surrounding the city of Yazd during the Safavid era through the lens of Mohsen Tasir Tabrizi's Masnavi titled <em>Husn-e Ittefaq </em>(Good Luck.) Central to this investigation is the exploration of "architecture of paradise," a concept intricately intertwined with the city's development and depicted through elements like gardens and water, drawing upon Yazd's rich local histories.
The primary inquiries revolve around the emphasis placed by local historians of Yazd on the architectural evolution of the city, particularly in comparison to other regional histories in Iran. Findings reveal that despite Yazd's limited natural water sources, the city emerged as a pivotal, flourishing urban center, a narrative deeply ingrained in the collective memory and urban identity of its inhabitants. The article further probes into how this urban identity manifests in Safavid era literature and poetry, particularly evident in Tasir's Poem, and analyzes its resonance with the experiences and shared memories of people of Yazd.
Using a historical analysis methodology focused on the primary texts, the research emphasizes the inseparable link between the city of Yazd and its poetry, illustrating how residents' experiences were not only shaped by their city but also reflected in the verses they composed. Additionally, it highlights the portrayal of Yazd as a Paradise-like haven in poetry.این پژوهش در بررسی روایت شهر یزد در عصر صفوی از منظر مثنوی «حسن اتفاق» محسن تأثیر تبریزی است. محور اصلی این پژوهش، مفهوم «معماری بهشت» است که با تأکید بر عناصر «باغ» و «آب» در توسعه و آبادانی شهر یزد، با تکیه بر سه تاریخ محلی یزد، موردمطالعه قرار گرفته است.
سوالات اصلی پژوهش حول چرایی تمرکز تاریخنگاران یزدی بر ساختار معماری و آبادانی شهر و تفاوتهای آن با سایر تواریخ محلی ایران است. نتایج نشان میدهد که یزد با وجود کمبود منابع طبیعی آب، به شهری مهم و آباد تبدیل شد و این موضوع در حافظه و هویت شهری یزد بازتاب یافته است. در این راستا، مقاله همچنین به بررسی انعکاس این هویت شهری در ادبیات و شعر عصر صفوی بهویژه مثنوی «حسن اتفاق» پرداخته و ارتباط آن با تجربه و خاطرۀ جمعی یزدیان را تحلیل کرده است.
در این پژوهش که متکی بر روش تحلیل تاریخیِ متون دست اول است، نشان میدهیم که در تاریخ یزد، شهر و شعر پیوند ناگسستنی داشتهاند و بخشی از تجربۀ ساکنین از شهرشان در شعری که میسرودند شکل میگرفت و بازتاب مییافت. همچنین نشان میدهیم نزد تأثیر تبریزی تصویر بهشت یزد بود که به شعر در آمده بود.https://taj.journal.art.ac.ir/article_1363_40b9aa37509a86d5bfe6983f4ffa2c1b.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822An Explanation of Meaning-making Elements in the Context of Museum Visitor Experienceتبیین عوامل خلق معنا در بستر تجربه بازدیدکننده موزه4757136710.30480/taj.2024.1367FAپروینپرتویدانشکاه هنر ایرانمرضیهحکمتدانشگاه هنر اصفهانJournal Article20241127As learning spaces and institutions for accessing information, museums play a special role in interpreting and meaning-making. Nowadays meaning-making during visits has turned into an important aspect in museum studies. The experts of the field have increasingly paid attention to understanding meaning-making facts through visit, because museums’ focus on knowing meaning-making fundamentals and creating the meaning by the visitor will lead to quality improvement. Although meaning-making is a personal issue, understanding effective elements in this field will help museums correct orientation in this process. The purpose of this article is to identify meaning-making elements in the context of museum visitor experience. Based on the nature of the data, the study was done through qualitative and explanatory method. Documentary research and library research were used for gathering the required data. The findings of the research indicate five types of effective elements of meaning-making by the visitor. These elements include concept of the object, museum ability in interpretation and meaning transference, personal and individual facts, environmental and physical facts, and cultural and social facts. Due to the correspondence of the three types of facts with the facts forming the visitor’s experience, it can be concluded that meaning-making is achieved through experience. The process of meaning-making through visitor’s experience and its categories are discussed in detail in the article. موزهها نقش ویژهای در تفسیر و معناسازی بهعنوان فضاهای یادگیری و دسترسی به اطلاعات دارند. امروزه خلق معنا در بازدید، به رویکردی مهم در حوزه مطالعات موزه تبدیل شده و صاحبنظران این حوزه نسبت به شناخت عوامل شکلگیری معنا در خلال بازدید از موزه بیش از پیش توجه نشان دادهاند، چراکه تلاش موزهها در جهت شناخت مبانی شکلگیری و خلق معنا توسط دیدارکننده، به ارتقای کیفیت بازدید میانجامد. اگرچه خلق معنا بهصورت فردی است ولی فهم عناصر تأثیرگذار در این فرایند به جهتگیری صحیح این روند کمک میکند. این مقاله با هدف شناسایی عوامل خلق معنا در بستر تجربه بازدیدکننده، شکل گرفته است. این پژوهش بر اساس ماهیت دادهها، کیفی و با روش تبیینی به نگارش در آمده است. بهمنظور گردآوری دادهها شیوه مطالعه کتابخانهای و اسنادی انتخاب گردیده است. یافتههای تحقیق حاکی از تأثیر پنج گروه از عوامل مؤثر در شکلگیری معنا نزد بازدیدکننده است. این موارد شامل مفهوم شیء، توانایی موزه در تفسیر و انتقال معنا، عوامل شخصی و فردی، عوامل محیطی و فیزیکی، و عوامل فرهنگی و اجتماعی است. نظر به همراستایی سه گروه از عاملها با عوامل شکلگیری تجربه بازدیدکننده، میتوان نتیجه گرفت که خلق معنا از خلال تجربه حاصل میگردد. در ادامه چگونگی طی این مسیر در مدل معناسازی در بستر تجربه بازدیدکننده و مقولههای آن ارائه شده است.https://taj.journal.art.ac.ir/article_1367_774785991f4a82835e07a70cc12eb548.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822The Effect of Environmental Perception Components on The Design of a Psychiatric Hospitalتأثیر مؤلفه های ادراک محیطی در طراحی یک مرکز روان درمانی5871136210.30480/taj.2024.1362FAامیرامینیدانشگاه علوم و تحقیقاتخسرودانشجودانشگاه آزاد تهران,واحدانهفولادیدانشگاه تربیت مدرسارسلاناحمدیدانشگاه علّامه طباطباییJournal Article20241127The development of human communities and the introduction of machines into people's lives and the transition from the traditional life to the modern, exciting life of the new centuries have caused an increase in mental and emotional tensions and, as a result, an exponential increase in the number of people suffering from mental disorders; this increase has caused the need to redesign treatment methods based on new scientific findings and changes in proper physical structures according to these patterns. One of the new sciences whose effect can be investigated in the treatment of mental patients is the science of environmental psychology, especially the topic of patients' perception of the hospital environment.
The main purpose of this research was to investigate the application of environmental perception components in the design of mental treatment environment and the impact of the designed environment on the recovery process of patients. For this purpose, while exploring and searching the first-hand sources and researches conducted inside and outside Iran, a field research was done with a descriptive-quantitative method and collection of data in a quasi-experimental method with a pretest-posttest design with a group. While designing an exclusive questionnaire (after verifying its validity), the data obtained from this questionnaire was extracted. The research hypotheses were also tested with the correlated t-test. Then using SPSS software to analyze the extracted data and examine the findings, it was found that the patients' priority regarding the components of environmental perception in the design of the ward were as follows: a. green space (20%) with an emphasis on green space inside and outside the ward (frequency percentage of 96) b. light and brightness (20%) with a preference for natural light (frequency percentage of 68) c. controlling annoying noises (18%) with an emphasis on controlling the sound of cars (frequency percentage of 64) d. color (10%) with the priority of warm color (frequency percentage of 64) e. visibility and view (6%) with a desire to see green spaces (frequency percentage of 100). توسعه اجتماعات انسانی و ورود ماشین به زندگی انسانها و گذر از زندگیسنتی به زندگیمدرن و پرهیجان قرون جدید موجب افزایش تنشهای روحی و روانی و در نتیجه افزایش تصاعدی تعداد مبتلایان به اختلالات روانی گردیده است؛ این افزایش، موجب نیاز به بازطراحی شیوههای درمان براساس یافتههای علمی جدید و تغییر در ساختارهای فیزیکی مناسب، مطابق با این الگوها شده است. یکی از علوم جدید که میتواند ارتباط آن با درمان بیماران روان مورد بررسی قرار گیرد، علم روانشناسی محیطی خصوصاً مبحث ادراک بیماران از محیط بیمارستان میباشد.
هدف اصلی این پژوهش، بررسی نحوه کاربرد مؤلفههای ادراک محیطی در طراحی محیط درمان روان و تاثیر محیط طراحی شده در فرآیند بهبود بیماران می باشد. برای این منظور ضمن کنکاش و جستجو در منابع دست اول و پژوهشهای صورت گرفته در داخل و خارج از کشور، اقدام به اجرای پژوهش میدانی به روش توصیفی-کمی با متد گردآوری دادهها به روش شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با یک گروه شد، ضمن طراحی پرسشنامه انحصاری(پس از تأیید روایی آن) برای نسبت به استخراج دادههای حاصل از این پرسشنامه اقدام گردید.
فرضیههای تحقیق نیز با آزمون"t" همبسته مورد آزمون قرار گرفت. پس از آن با استفاده از نرم افزار SPSS نسبت به تجزیه و تحلیل دادههای استخراجی اقدام و ضمن بررسی این یافتهها مشخص شد اولویت بیماران در خصوص مؤلفههای ادراک محیطی در طراحی بخش به ترتیب عبارتند از: الف. فضای سبز 20% با تأکید بر فضای سبز در داخل و بیرون بخش با درصد فراوانی96% ب. نور و روشنایی با 20% با تمایل بیشتر بر نور طبیعی با درصد فراوانی 68% ج. کنترل صداهای آزاردهنده با 18% با تأکید بر کنترل صدای خودروها با درصد فراوانی 64% هـ . رنگ 10% با اولویت رنگ گرم با درصد فراوانی 64% ی. دید و منظر 6% با تمایل به دید به فضای سبز با درصد فراوانی 100% بود که براساس آن در طراحی بخشها و بیمارستان های جدید روانپزشکی می توان به این اولویت ها توجه نمود.https://taj.journal.art.ac.ir/article_1362_25e2b179322371e813d6ed3277f4a8bf.pdfدانشگاه هنرایرانمجله علمی تخصصی خرد و هنر1220240822The Fundamental Relations of the "Subject" and the "Place" in Ḵāqāni’s Toḥfat al- ʿErāqaynنسبتهای بنیادینِ«سوژه» و «مکان» در منظومۀ تحفهالعراقینِ خاقانی7187136810.30480/taj.2024.1368FAمهدیدادخواهتهرانیدانشگاه علّامه طباطباییJournal Article20241127Ḵāqāni’s <em>Toḥfat al- ʿErāqayn</em> is one of the most important travel books in Persian language. This travel book is a new experience in the career of a poet who is mainly an odist. One of the important issues in <em>Toḥfat al- ʿErāqayn</em> is the concept of ‘place.’ The value of the places in this travel book is related to the mental and psychological states of the speaking subject. In other words, the designation and description of the places in this travel book is closely related to the mental state of the speaking subject. Ḵāqāni is a travelling poet or is always thinking about travel. From this point of view, his mind is involved in the city where he lives, before any thought of moving or traveling to the desired and ideal place or places. Šervān, the birthplace of Khaqani, is administered under the rule of the Šervānshāhs. In order to leave Šervān as a place he doesn't like to stay in, Ḵāqāni is faced with his personal and inner feelings, issues and sufferings, and on the other hand with the political obstacles. Both from a personal and a biographical point of view, as well as from a political and social point of view, Šervān is an ‘evil city.’ In the <em>Toḥfat al- ʿErāqayn</em>, Ḵāqāni, as the Speaking Subject, enters the arena of a kind of imaginary talk with the sun. This virtual address, along with conceptual metaphors and conceptual mediators such as travel and happiness, provides the possibility of creating a relationship between the speaking subject and the place/places as a possibility of freedom. Ḵāqāni is not looking for utopia or ideal places, but for different reasons, he does not want to live in Šervān and wishes to live in his favorite placesتحفه العراقین یکی از مهمترین سفرنامههای منظوم به زبان فارسی است. این سفرنامه تجربهای تازه درکارنامۀ شاعری عمدتا قصیده سرا، به شمار میآید. یکی از موضوعات مهم در تحفه العراقین، موضوعِ «مکان» است. چگونگی یا جایگاه مکانها در بیان و توصیفاتِ این سفرنامه، با حالات ذهنی و روانی سوژه ارتباط دارد. به بیان دیگر، تعیّن و توصیف مکانها در این سفرنامه، با حالات سوژه پیوند تنگاتنگی دارد. خاقانی شاعری مسافر یا همواره در اندیشۀ سفر است. از این منظر، ذهن او، پیش از هرگونه اندیشۀ حرکت یا سفر به مکان یا مکانهای آرزویی و آرمانی، درگیر شهری است که در آن زندگی میکند. شروان، زادگاه و زیستگاه خاقانی، تحت سیطرۀ حکومت شروانشاهیان اداره میشود. خاقانی برای ترک شروان به عنوان مکانی که ماندن در آن را چندان خوش نمیدارد، از طرفی با احساسات و مسائل و مصائبِ شخصی و درونی خود و از طرف دیگر با میلِ قاهرِ شروانشاه که بر ماندن او در شروان استوار است، روبروست. هم از منظر شخصی و زندگینامهای، و هم از بعد سیاسی و اجتماعی، شروان در نظر او «شرّالبلاد» است. در منظومۀ <em>تحفه العراقین</em>، خاقانی به عنوان سوژۀ سخنگو، وارد عرصۀ نوعی سخن خیالین با آفتاب/ خورشید میشود. این پیوند یا خطاب مجازی، در کنار استعارههای مکانی و میانجیهای مفهومیای چون سفر و خوشبختی (سعادت)، امکان ایجاد نسبت یا ارتباط بین سوژۀ سخنگو و مکان/ مکانها را به عنوان امکانی آزادیبخش فراهم میکند. خاقانی به دنبال آرمانشهر یا مکانهای آرمانی نیست، اما به دلایل متفاوت زندگی در شروان را برنمیتابد و زیستن در «مکان دیگر»ی را آرزو دارد. نسبت سوژه و مکان در منظومة تحفه العراقین در شبکههای بیانی و استعاری شعرِ او بازتابی گسترده مییابدhttps://taj.journal.art.ac.ir/article_1368_fe11bb9996b9051502a77abc975c9acc.pdf